TRAKTAT ODC. 17 – PRAKTYKI ZEWNĘTRZNE

Przechodząc rekolekcje zawierzenia powoli weszliśmy już poniekąd w pierwsze elementy Doskonałego Nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny, do którego zachęca nas św. Ludwik. Traktat nam mówi dokładnie na czym polega ta droga „od nawrócenia do mistycznego zjednoczenia ze Stwórcą”:

226/ „Jakkolwiek istota tego nabożeństwa polega na aktach wewnętrznych, to istnieje jednak szereg ćwiczeń zewnętrznych, których nie wolno zaniedbywać, najpierw dlatego, że ćwiczenia zewnętrzne, jeśli są dobrze wykonywane, pobudzają nas do ćwiczeń wewnętrznych; potem dlatego, że przypominają nam, którzy przecież korzystamy z pomocy zmysłów, o naszych powinnościach wobec Boga; wreszcie dlatego, iż przyczyniają się do zbudowania bliźnich, którzy je widzą, gdy przeciwnie, ćwiczenia czysto wewnętrzne są niedostrzegalne. Niech zatem żaden światowiec ani krytyk nie wścibia tutaj nosa, aby stwierdzić, że prawdziwa pobożność tkwi w sercu; że w nabożeństwie należy unikać tego, co zewnętrzne i że może zawierać się w tym pycha; „

Wierność w małych praktykach – to klucz do duchowego sukcesu, żadnej bowiem duchowości nie zbuduje się akcyjnością z dnia na dzień, montfortańskiej również.

1. Przygotowanie do zawierzenia i ofiarowanie samego siebie Jezusowi przez ręce Maryi.

„Ci, którzy pragną praktykować to szczególne nabożeństwo powinni przynajmniej przez dwanaście dni pracować nad tym, by wyzbyć się ducha tego świata, sprzecznego z Duchem Jezusa Chrystusa. Następnie powinni trzy tygodnie poświęcić by się napełnić Jezusem Chrystusem przez Najświętszą Dziewicę.” /Potem Ludwik wskazuje na porządek przygotowań/. /…/ Rekolekcje zawierzenia odnawiamy następnie co roku, a warto codziennie odmawiać akt zawierzenia w skróconej wersji.

2. Odmawianie Koronki do Najświętszej Maryi Panny.

234/ „Będą odmawiać codziennie przez całe życie, o ile to możliwe, Małą Koronkę do Najświętszej Dziewicy, składającą się z trzech Ojcze nasz i dwunastu Zdrowaś, Maryjo na cześć dwunastu przywilejów i wielkości Najświętszej Dziewicy.” Tekst tej modlitwy znajdziesz w zakładce „Modlitwy rekolekcyjne”.

3. Noszenie poświęconego łańcuszka.

236./ „Jest chwalebne i bardzo pożyteczne, by ci, którzy w ten sposób uczynili się niewolnikami Jezusa i Maryi, na znak swej miłosnej niewoli nosili poświęcony łańcuszek żelazny.” Nie jest to oczywiście istota tego nabożeństwa, ale to istotne, że chcemy poprzez znaki przyznawać się do naszej drogi, do naszej Pani. Taki łańcuch powinien być raczej metalowy, bowiem nie może być traktowany jak biżuteria, choć mamy świadomość różnych indywidualnych uwarunkowań, alergii itp. Osobiście nie zalecamy bransoletek, jeśli nie ma takiego np. medycznego uzasadnienia (np. cykliczne rezonanse magnetyczne – bo jeśli badanie jest raz na kilka lat to można wtedy rozgiąć jedno przęsło i założyć na nowo po badaniu). Raz na zawsze decyduję się na ten krok, by swoje życie zawierzyć Jezusowi przez Maryję… jeśli odwołam tę decyzję – jasno i wyraźne – łańcuch rozerwę, póki jednak w niej trwam, nie ściągam go! Jeśli tak do tego podchodzisz, to nie potrzebujesz asekuracji… bo bransoletka jest taką asekuracją – bo w każdej chwili możesz zdjąć… Wyzbądź się obaw, że będzie ci przeszkadzał, że nie lubisz „biżuterii”, albo że lubisz tak bardzo, że musi być wyszukana i wszystko musi do siebie pasować, a ten „brzydki” średnio do czegokolwiek ci pasuje… załóż, a zobaczysz, że te „problemy” same się rozwiążą. Będzie ci on przypominać o zobowiązaniach Chrztu Świętego – ilekroć spojrzysz, przypomnisz sobie, do kogo należysz. A panom daje to ogromne pole do świadectwa, bo kobiet rzadziej się pyta, co to jest. Po tych łańcuchach, z którymi nas pochowają, kiedyś się poznamy!

4. Szczególne nabożeństwo do tajemnicy wcielenia.

Główną tajemnicą, którą w tym nabożeństwie wielbimy i czcimy, jest tajemnica wcielenia, tajemnica Wcielonego, czyli Jezusa żyjącego i panującego w Maryi. Jest to pierwsza z wszystkich tajemnic Jezusa Chrystusa, najwspanialsza, najwznioślejsza, najbardziej ukryta i najmniej znana. „Aby uczcić i naśladować ową niewypowiedzianą zależność od Maryi, w jakiej Syn Boży żył na chwałę Boga”.
25 marca – wielkie święto niewolników Maryi!

5. Wielkie nabożeństwo do Ave Maria i Różańca.

Zbawienie świata rozpoczęło się od Zdrowaś Maryjo!

252/. „Niewolnicy Jezusa i Maryi, wiedzcie o tym, że Zdrowaś Maryjo jest po Modlitwie Pańskiej najpiękniejszą ze wszystkich modlitw. Stanowi najdoskonalszy komplement, jaki możecie powiedzieć Maryi, gdyż to jest pozdrowienie, które Najwyższy kazał Jej przesłać przez Archanioła, aby pozyskać Jej Serce;” Zdrowaś Maryjo dobrze odmawiane, czyli z nabożeństwem i pokorą, jest zdaniem św. Ludwika, młotem, który miażdży szatana.

/…/ 254. Błagam was więc usilnie, przez miłość, którą ku wam w Jezusie i Maryi w sercu noszę, nie zadowalajcie się odmawianiem Małej Koronki do Najświętszej Dziewicy, ale odmawiajcie codziennie, o ile wam czas pozwoli, cały Różaniec, a w chwili śmierci błogosławić będziecie dzień i godzinę, kiedyście mi uwierzyli.

I nie przejmuj się rozproszeniami, „odpływaniem” myślami, kiepską jakością – tym zajmiesz się z czasem, zły Różaniec to tylko ten, którego nie odmówiłeś!

6. Odmawianie Magnificat.

255. / „Aby dziękować Bogu za łaski, którymi obdarzył Najświętszą Dziewicę, dzieci Maryi wzorem świętych, będą odmawiać często Magnificat. Jest to jedyna modlitwa, jedyne dzieło, które Najświętsza Dziewica ułożyła, lub raczej, które w Niej ułożył Jezus, gdyż On mówił przez Jej usta.” Pamiętajmy o tym szczególnie po przyjęciu Komunii Świętej.

7. Wzgardzenie światem.

Pogarda dla zepsutego świata. Ludwik ma tu na myśli zepsucie moralne i grzechy. Jest to nawiązanie do pierwszej części rekolekcji: wyzbycie się ducha tego świata.

+++++++

Nasze praktyki zewnętrzne z jednej strony są świadectwem dla innych, z drugiej – jeśli są wykonywane z właściwą wewnętrzną intencją, nie na pokaz i dla zasług ludzkich, niesamowicie wprowadzają nas w praktyki wewnętrzne, o których powiemy sobie w następnym odcinku. Można postawić tezę, że jedne bez drugich – w poważnym rozumieniu tego nabożeństwa – nie funkcjonują.

Przeczytaj fragmenty od 226 do 256 lub odsłuchaj audiobooka od 05:10:22 do 05:47:04

/ENF/