DZIEŃ 19 – 2.7. WSZYSTKO CZYNIĆ W DUCHU POKORY

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
Witaj Gwiazdo Morza… (podręcznik str. 286) lub link.
O Stworzycielu Duchu przyjdź… (podręcznik str. 287) lub link.
W podręczniku strony: 141 – 149. /(*podręcznik montfortański -„Rozważania o przygotowaniu do poświęcenia się Jezusowi Chrystusowi przez Maryję według wskazówek św. Ludwika Marii Grignion de Montfort” – o. Miljenko Suśac)./

„Jezu cichy i pokorny, uczyń serce me według serca Twego”.

Oglądaliście słynny film „Adwokat diabła”? Ostatnia scena wystarczyłaby za całe rozważania… szatan nie odpuścił… Nie wiemy, czy był ostateczny happy end…

Pokora jest nam niezbędna do otwarcia się na działanie łaski. Jest fundamentem całej budowli, którą w tych rekolekcjach wznosimy. I chyba można powiedzieć, że wylanie fundamentu to połowa sukcesu, potem wznosi się już wszystko jakby siłą rozpędu.

Prawda o mnie. Trudna do przyjęcia, często bolesna… Widzę swoją godność dziecka Bożego, a jednocześnie nędzę swojej natury. Czy rozpoznaję i akceptuję swoje życie i talenty jako dar Boży, czy jako swoje zasługi? Czy umieszczam Boga w centrum mojego życia, czy siebie?

I nie martwię się, jeśli nie potrafię sam z siebie tego tak poukładać od razu… Ona potrafi… zorganizuje ci taki poligon, że egzamin zdasz celująco… 🙂 Jeśli siłą swojej woli rzeczywiście Ją o to poprosisz, jeśli będziesz tego pragnąć, nawet wbrew swojej skażonej naturze, która wcale tego nie chce. Która się przed tym mocno broni! Ona postawi cię w sytuacjach, w których korepetycje z pokory będą zupełnie za darmo w ilości przyswajalnej dla ciebie, tak, by cię nie zdołować, ale wyciśnie z tych lekcji ostatnią kropelkę twojego potu. Niewolnicy Maryi czytają o tym w 15. punkcie Rachunku Sumienia Niewolnika Maryi. (jest na stronie 319 naszego podręcznika – genialna rzecz!).

Zaakceptować siebie jako stworzenie. Zaakceptować swoją niemoc.

Jak mawia o. Nikola: Kto jest Zbawicielem świata? Ty czy Jezus? To zostaw mu to! To, że twój mąż jest niewierzący, to, że twoje dziecko zbłądziło… może była w tym i twoja wina, jakieś zaniedbania wychowania, ale to Jezus jest Zbawicielem świata, nie ty! Oddaj to Jemu, módl się wytrwale, bądź świadectwem… ale pamiętaj też, jak mawia p. Jacek Pulikowski: twoje dziecko nigdy nie może od ciebie usłyszeć, że to, co jest złe, jest do zaakceptowania. Dla ciebie nie jest i tyle… bez natarczywości, bez nawijania na okrągło na uszy, ale mamy obowiązek swoje stanowisko klarownie wyrażać! Rozmywanie nauki Kościoła i dopasowywanie jej do aktualnej sytuacji życiowej jeszcze nikomu nie pomogło wyzwolić się z grzechu. Mam być wyraźnym świadkiem braku akceptacji dla zła, nawet jeśli to dziecko jest już dorosłe. Nieważne. Ja robię swoje. Ale nie jestem zbawicielem swojego dziecka czy współmałżonka…

Prawdziwa pokora nie stoi w sprzeczności z godnością osoby ludzkiej, ani chrześcijańską radością. Jeśli więc zakończysz z sukcesem te rekolekcje to masz prawo się z tego cieszyć! to nie bedzie brak pokory:) Wypraw w domu imprezę! Niech wszyscy cieszą się z Tobą! Ale pamiętaj, że to Ona Cię wybrała… nie za twoje zasługi, ale zobaczyła w Tobie ten Boży potencjał, Boży, a nie twój, że możesz pójść dalej, że możesz więcej… Czy kochasz mnie bardziej, aniżeli ci?

Droga św. Ludwika nie jest jedyną drogą do zbawienia. Dla wielu z nas najlepszą, ale nie oznacza to, że na innej się nie zbawisz. Ludwik pisze to wyraźnie… wybrane dusze… tym zdradza tę Wielką Tajemnicę. Wybranym duszom. I zdradza ją obrazami – tak trzeba to czytać. Człowiek, który staje w obliczu Boga i widzi swoją małość, widzi ją w porównaniu z blaskiem Boga… Jeśli ktoś nigdy nie stanął w takiej sytuacji, nie zobaczył tej potęgi, nie zrozumie tych obrazów, będzie się oburzał, że Ludwik porównuje go do węża czy kozła… dajmy sobie czas … mało kto zrozumiał to za pierwszym przeczytaniem. To wysiłek poznawania i modlitwy. Chcesz to zrozumieć, to zrozumiesz, ale nie bez twojej pracy i poświeconego czasu.

Niech największy będzie sługą innych. Niech przyjmuje odrzucenie, upokorzenie… Niech sam wybiera gorsze miejsca przy stole…. i ofiaruje je Bogu. Jedno dobrowolne umartwienie dziennie… prosta droga do zdobycia pokory… drobiazg, a jakże trudny! A co dopiero pytanie, czy potrafię znieść upokorzenie?

Św. Bernard uczy, by łaska wróciła do swojego Sprawcy tym samym przewodem, przez który do nas spłynęła. Przez Maryję. Jednego Mamy Pośrednika między Bogiem i ludźmi – Jezusa Chrystusa… Maryja uczestniczy najpełniej z wszystkich świętych w tym Chrystusowym pośrednictwie. Zbliżamy się do Niego trzymając Ją za rękę. I nie oznacza to, że nie możesz bezpośrednio zwracać się do Boga – przecież codziennie odmawiasz „Ojcze nasz”… wręcz to Ona uczy nas relacji do każdej z Osób Boskich… nie tylko do Pana Jezusa… Ona otwiera nam oczy na potrzebę zwracania się do Boga Ojca… do Ducha Świętego. I czytając dzisiejsze rozważania, pamiętajmy, że dzieło Ludwika powstało 300 lat temu. Teologia – jak każda nauka – się rozwija. Ludwik mówi o pośrednictwie stopniowym, a Sobór Watykański II o pośrednictwie funkcjonalnym, podporządkowanym, które zawiera się w pośrednictwie Jezusa.

Dziś podsumowanie tych wszystkich trudnych tematów, które w wielu z nas wzbudzają niepokój czy niechęć… poznawanie siebie… ale już jutro wejdziemy w poznawanie Maryi… I będzie to bardzo owocne, jeśli znasz już prawdę o sobie, przynajmniej trochę. Uważaj tylko na fałszywą pokorę, bo pokora to prawda o sobie, a nie upokarzanie się na siłę i przypisywanie sobie samych wad, braków itp. To nie dawanie kogoś innego, zakładanie maski falszywego „Ja”. Wielkość człowieka wypływa ze świadomości swojej małości, ale i ze świadomości swoich talentów i darów. Jak będziesz nimi służyć, jeśli ich nie odkryjesz? Pamiętaj tylko, skąd je masz!

Panie, pomóż mi poznać siebie! Spraw, abym w końcu przejrzał! i coś zrobił z tym, co zobaczyłem!

++++++++

Litania do Ducha Św. – link do modlitwy (podręcznik str. 288).
Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny – link do modlitwy (podręcznik str. 291).

/ENF/ /Grafika JK/