MATKA BOŻA SZKAPLERZNA
… to Matka, która okrywa swoim płaszczem
16 lipca Kościół obchodzi wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, zwanej powszechnie Matką Bożą Szkaplerzną. To święto przypomina o szczególnej więzi, jaka od wieków łączy Maryję z rodziną karmelitańską i wszystkimi wiernymi, którzy powierzają się Jej macierzyńskiej opiece. Początki Karmelu sięgają XII wieku. Na zboczach Góry Karmel w Ziemi Świętej zamieszkali pustelnicy pragnący żyć w ciszy, modlitwie i nieustannym szukaniu Boga. Swoją wspólnotę oddali pod opiekę Najświętszej Maryi Panny i nazwali się Braćmi Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Dla karmelitów Maryja była nie tylko Patronką. Widzieli w Niej wzór życia całkowicie oddanego Bogu – Niewiastę zasłuchaną w Jego słowo, pokorną Służebnicę Pańską i najdoskonalszą Uczennicę Chrystusa.
Z duchowością Karmelu związana jest wielowiekowa tradycja mówiąca o objawieniu Matki Bożej św. Szymonowi Stockowi, przełożonemu zakonu. Według tej tradycji Maryja przekazała mu szkaplerz jako znak swojej opieki i szczególnej więzi z tymi, którzy pragną żyć blisko Chrystusa pod Jej przewodnictwem. Kościół od wieków otacza nabożeństwo szkaplerzne troską i zachęca wiernych do odkrywania jego głębokiego znaczenia. Szkaplerz nie jest przede wszystkim przedmiotem, lecz znakiem zawierzenia. Przypomina, że chrześcijanin należy do Chrystusa i pragnie, na wzór Maryi, wiernie odpowiadać na Bożą łaskę. Samo słowo „szkaplerz” oznacza część zakonnego habitu noszoną na ramionach. Mały szkaplerz przyjmowany przez wiernych jest jego uproszczoną formą. Noszony blisko serca staje się dyskretnym świadectwem wiary, modlitwy i oddania Matce Bożej.
Od najdawniejszych czasów chrześcijanie przedstawiali Maryję jako Matkę rozpościerającą płaszcz nad swoimi dziećmi. Ten piękny obraz wyraża prawdę, którą Kościół nieustannie głosi: Maryja troszczy się o tych, których Jej Syn powierzył Jej pod krzyżem. Kiedy Jezus powiedział do umiłowanego ucznia: „Oto Matka twoja” (J 19,27), w osobie św. Jana oddał Jej pod opiekę cały Kościół. Od tamtej chwili Maryja towarzyszy wierzącym w ich drodze do Boga, wspiera w chwilach próby, umacnia w wierze i prowadzi ku swojemu Synowi. Noszenie szkaplerza jest więc zaproszeniem do życia w duchu Ewangelii: do modlitwy, życia sakramentalnego, słuchania słowa Bożego i wiernego pełnienia codziennych obowiązków. Jest także wyrazem ufności, że Maryja jako Matka nie przestaje wstawiać się za swoimi dziećmi i pomaga im wzrastać w świętości.
Całą duchowość szkaplerzną można streścić w słowach, które Maryja wypowiedziała podczas wesela w Kanie Galilejskiej: «„Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2,5).» To najpiękniejszy program życia chrześcijańskiego. Maryja nigdy nie zatrzymuje człowieka przy sobie. Zawsze prowadzi do Jezusa. Uczy ufać Jego słowu, iść za Nim nawet wtedy, gdy droga staje się trudna, i trwać przy Nim z sercem pełnym miłości. W świecie pełnym niepokoju i pośpiechu święto Matki Bożej Szkaplerznej przypomina nam o czułej obecności Matki, która nieustannie wskazuje drogę do Boga. Jak dobra Matka bierze za rękę swoje dzieci, podnosi je po upadkach i prowadzi ku bezpiecznemu domowi Ojca. Powierzmy Jej dziś nasze rodziny, nasze troski, nasze nadzieje i wszystko to, co nosimy głęboko w sercu. 
Matko Boża Szkaplerzna, okryj nas płaszczem swojej opieki, ucz nas wiernie słuchać Jezusa i prowadź bezpiecznie drogą ku świętości. Amen.
/AB/
